منش و جوانمردی در شاهنامه
زاگرس زند
یکی از بنیادین ترین بخش های فرهنگ یک ملت، هویت آن ملت می باشد و منش و ویژگی های فرهنگی هر ملتی در ساختار هویتی آن ملت بسیار دارای اهمیت است. برای اینکه بدانیم "که"هستیم و ویژگی های ما با نام ایرانی در جهان امروز کدام اند و بر ویژگی های خوب خود پای بفشاریم و ویژگی های ناپسند خود را بپیراییم، بایسته است که پیشینه ی فرهنگی خود را واکاویم. "شاهنامه ورجاوند" فردوسی بزرگ ، گسترده ترین وژرف ترین آگاهی ها را به پژوهنده ی این میدان می دهد تا به روشنی با "ایرانیِاسطوره ای" و "ایرانی ِآرمانی" و نیز با "فرهنگ کهن ایرانی" و ریشه ها و آبشخورهای آن آشنا گردد. در این جستار 4453 بیت نخستین، یعنی از آغاز پیشدادیان تا آغاز کیانیان بررسی و منش ها، ویژگی ها، رفتارها و اندیشه های فرهنگی بارز ایرانیانواکاوی و موشکافی شده و در باره هر کدام، بیت ها و نمونه های در پیوند با آن آوردهشده است. در این میان ده ویژگی ِ؛ جایگاه شهریاری، سپندینگی شهریاری، جانشینی پسر به جای پدر، وابستگی خانوادگی، ستیز خویی و بدی، میانه روی بخردانه، آیین سوگ واری، نفرین کردن دشمن، تلاش آدمی در کنار دعا و کین خواهی آورده و واکاوی شده است. به کوتاهی برای هر ویژگی ریشه های روانشناسی یا اجتماعی در پیوند با آن بیان و هر ویژگی با جامعه امروز ایران سنجیده شده است.
برای دسترسی به متن کامل مقاله اینجا را کلیک کنید
